Storythai

วันนี้วันเกิดเรา ทีแรกนึกว่าจะต้องฉลองวันเกิดด้วยน้ำตาซะแล้วสิเรา
เรื่องของเรื่องคือ เพื่อนฉลองวันเกิดให้ ก็ไป
โดยที่ตั้งใจว่าจะเมลไปบอกคุณเค้าตอนถึงงานแล้ว
เพราะว่าเมื่อวานซืน คุณเค้ามีงานที่นอกเมืองไม่รู้ว่าจะหาคอมเช็คเมลได้หรือเปล่า
แถมมันเป็นวันแรกๆของงานใหญ่ก็เลยกลัวว่าจะไม่มีเวลา
อีกอย่างคุณเค้าว่าจะมาเจอกันวันที่ 8 ก็เลยเมลไปบอกดอยคนเดียว

"ดอย จะไปงานวันเกิดนะ แอบเจอรักแรกด้วย 55
แต่ไม่มีอะไรหรอก ยังไงดอยมาก็เมลบอกนะจะออนผ่านมือถือ"

และแล้วคุณเค้าก็โผล่มาตอนสามทุ่ม เจอแต่ดอยและคุมะเมออนอยู่

คุณ : แฟนไปไหนอะ
คุมะเม : ไปงานวันเกิด
คุณ : ทำไมไม่เห็นบอกเลย
ดอย : สงสัยจะต้องไปจี๋จ๋ากับรักแรกแน่ๆ (สร้างความร้าวฉานแท้ๆมัน)

และแล้วคุมะเมก็โทรมาบอกเรา เราก็ตาเหลือกออนทางมือถือ
พอจับใจความได้ว่าเค้าเคืองแล้วก็งอน
ยังไม่ทันพูดอะไรเค้าก็ว่า ง่วงแล้วไปก่อนนะ
ออฟไลน์ไปเลย เราก็โกรธอะสิ แล้วดอยก็หวังดีด้วยการโทรไปหาคุณเค้าว่า
นี่แฟนลื้ออะ จะเลิกกะลื้อละนะ
ทันใดนั้โย้ก็มาออนเลย มาถึง ด้วยความรักเพื่อน โย้ก็

โย้ : ทำไม?
เรา : หา
โย้ : ทำไม?
โย้ : ทำไม?
โย้ : ทำไม?
โย้ : ทำไม? ทำไมทำแบบนี้
โย้ : ทำไม?
โย้ : ทำไม?
เรา : เห้ย นี่ใคร คุณหรือว่าโย้เนี่ย
โย้ : โย้ ทำไม ทำไม? ทำไม?
เรา : เอออออ รู้แล้วใจเย็นๆ
โย้ : อธิบายมา
เรา : คือยังคุยไม่รู้เรื่องก็ออฟไลน์ไปอีกแล้ว เรารู้สึกว่าบางครั้งมันเปราะบางนะโย้
โย้ : เธอทำให้เราท้อใจมากนะ เธอรู้มั้ยวันนี้งานหนักมาก
มันบ่นคิดถึงเธอทั้งวันจนรำคาญ
ตอนทำงานก็บ่น ตอนพักก็บ่น นี่จริงๆงานยังไม่เสร็จมันก็โดดมาหาเธอ
เพราะคิดว่าเธอต้องดีใจแน่ๆที่เจอมัน
เราเนี่ยต้องแก้ตัวกับผู้จัดการให้มันด้วยว่ามันโดดงานไปไหน
แล้วทำไมเป็นงี้อะ จะเลิกกะมันทำไมอะ 
มันเป็นการเริ่มต้นงานใหญ่ที่ไม่ดีเอาซะเลยอะ

และแล้วเนทก็หลุดแล้วต่อไม่ได้อีกเลย

เราก็เจื่อนทั้งวัน ไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไป
แล้วคุมะเมก็บอกว่าดอยโทรมา จับใจความได้ว่า

คุณเค้างอแงไม่ยอมทำงาน เครียดแล้วก็ป่วยนิดหน่อย
เพราะเครียดเรื่องเรานี่แหละ

เรา : เห้ย มันจะงอแงได้ไงวะ มีคนให้มันรับผิดชอบเป็นพันๆคน ทำไมทำงั้นอะ
คุมะเม : ไม่รู้อะ ก็แฟนหล่อนมันนิสัยเป็นเด็กๆแบบนี้อยู่แล้วอะ
เรา : ฮ่วย

แล้วตกเย็น คุณเค้าก็มา มาไม่มาเปล่าพาเพื่อนที่พูดไทยพอได้มาด้วย
จริงๆแล้วก็เป็นรุ่นน้องที่ทำงานนั่นแหละ เกรงใจเค้าจะแย่
นี่คือบทสนทนาภาษาไทยที่คุยกัน เค้าสุภาพเนอะ 5555(เข้าใจว่าภาษาไม่แข็งแรงนัก)

คุณ : ทำไมดอยบอกว่าอยากจะเลิกล่ะ
เรา :  #%))&(^(*)$^ อธิบายไป
คุณ :  ขอโทษที่ผมทำให้เธอรู้สึกแย่
เรา : ไม่เป็นไร
คุณ : แล้วถ้าเป็นแบบนั้นอีกจะทำไงครับ
เรา : แล้วคุณจะหนีเราไปไหนมั้ยล่ะ
คุณ : งานเยอะ หนีไม่ได้ครับ

แค่คำนี้แหละ ที่ทำให้เรารู้สึกว่า เรารักผู้ชายคนนี้จังเลย

เรา : หนีก็จะตาม
โย้ : เมื่อวานไม่พูดแบบนี้ครับ ดูไม่เอาอะไรเลยครับ
เรา : อยากเอาโย้ไปยิงทิ้งว่ะ
โย้ : ผู้หยิงหยาบคาย

ดูมั๊นดูมัน ดีนะที่โย้มันพูดไทยไม่ได้ นี่ขนาดมีล่ามยังขนาดนี้
ลองพูดได้เราได้เลือดสาดแหงๆ

โย้ : แล้วถ้าพวกเราทำงานหนัก หายไปนาน นาน จะเป็นบ้าอีกหรือเปล่าครับ
เรา : ไอ้โย้...
โย้ : ตอบครับ
เรา : โย้ง่วงก็ไปนอนไป
โย้ : ตอบครับ
เรา : เออน่า ไม่เป็นหรอก ถ้าเธอสองคนยังเหมือนเดิมก็ไม่เป็นหรอก
โย้ : ขึ้นอยู่กับคุรครับว่ารอเราได้นานเท่าไหร่
เรา : เออ รอได้แล้วกัน ทำงานไปเถอะ
โย้ : ครับ คนอ้วน
เรา : โย้นั่นแหละอ้วน อืด ปลิ้นแถมนมก็ใหญ่
โย้ : อย่าอิจฉาครับ
เรา : ของเราใหญ่กว่าทำไมต้องอิจฉา
โย้ : อะไรใหญ่
เรา : ขาเว้ย ไอ้นี่ลามก

เรา : คุณ พรุ่งนี้ทำงาน พกแหวนติดตัวด้วยได้มั้ย
คุณ : กลัวหายน่ะ
เรา : มันก็จริงเนอะ เพราะใส่ที่นิ้วไม่ได้ อืม ช่างมันเถอะ
โย้ : ทำเป็นงอน
เรา : ไอ้โย้..

นี่ไง นี่ไง หนุ่มหล่อของผองเพื่อนและสาวๆทั่วหล้า!! ปากมันเป็นยังงี้

ก็สรุปได้ว่า ไม่ได้เลิกอะไรกัน จะว่าไปก็ขอบคุณโย้เหมือนกันที่คอยช่วยเหลือ
ส่วนไอ้ดอยนี้ชิ่งไปทำงานซะงั้น สองรอบแล้วมันอะที่ทำแบบนี้
กวนซะจริง

มันก็คือวันเกิดที่มีความสุขที่สุดเลยล่ะ
ก็แค่หวังอยากให้วันเกิดในปีต่อๆไปจะยังมีคุณเค้าอยู่ด้วยเสมอ

ขอบคุณคุมะเม โย้วัวแก่ และดอยที่อยู่เคียงข้างกัน คอยช่วยเหลือมาตลอด
รักทุกคนเลยจริงๆนะ