Storythai

หายหัวไปอีกแล้ว แล้วก็กลับมาอีกแล้ว

ผู้ชายญี่ปุ่น..เวลาใส่แหวน หมายถึงพร้อมจะจริงจังแล้วจริงๆหรือเปล่านะ?

เช่น แบบนี้

จำได้ว่าเราเคยพูดถึงแหวนในมือเรียวแล้วครั้งนึงในนี้
ตอนนั้นแหวนวงใหญ่ออกจะแฟชั่นนิดๆ คนละวงกันกับอันนี้

เราดูบล็อกคนญี่ปุ่น ดูเค้าจะตกใจและฮือฮามากกับแหวนในรูป
เห็นว่ามันเรียบเกินจะเป็นแหวนแฟชั่น และมันก็อยู่ที่นิ้วนางข้างขวา
อารมณ์ว่ามือเจ็บพันผ้า ยังใส่แหวน

กับไอ้นี่อีกอัน



มันคือพัดหน้าคอนที่กำลังเล่นอยู่นี่แหละ
Another's another
คันจานิจะเขียนข้อความลงไปหลังพัดด้วยลายมือตัวเอง
ของคนอื่นน่ะไม่พูดถึงล่ะนะ ดูเอา


ของมารุ ริว 隆　คันจิ แต่ Hei โรมาจิ..เขาต้องการสื่ออะไร?



ของโยโก



ของฮินะ



ของยาสุ ที่เจ้าตัวเขียนคันจิผิด

(ยาสุแอบบ่นว่าในโปสเตอร์เขียนคันจิ章大 ของตัวเองเป็น 章太
อารมณ์ว่ากูอยู่มาเก้าปีแล้วนะ..

แล้วตัวเองก็มาหลอนอีกทีเพราะดันเขียนคันจิ
ในพัดของตัวเองผิดอีก 涙腺อันนี้คือที่จะเขียน แต่ดันเขียนออกมาเป็น 涙線 )



ของซุบารุคุง

เป็นเรื่องสัพเพเหระ
แต่พ่อคุณนี่
ดูกันอีกที




後ろから抱きしめて
Hold me from behind
หรือ
กอดผมจากด้านหลัง(ที)

ใครมันจะไม่ช็อกตายวะ?

แฟนเกิร์ลเค้าก็เลยถกกันว่ามันคงเกี่ยวกันแน่ๆ
แหวนกับพัด
อ่านแล้วเราก็เข้าใจอารมณ์แฟนๆเลยแหละ
ท่านเข้ขาอาจจะอยากลงหลักปักฐานซะแล้วมั้ง
ใครมีข้อมูลเพิ่มเติมบอกบ้างสิ..ชงโคอยากรู้

ก็เลยพอดีกันกับที่จะพูดถึงแหวน..เราไม่ได้เป็นคนยึดติดกับสิ่งของ
ไม่ต้องการอะไรมากมายก็ขอแค่เรารับรู้ว่าเค้ารักเราแล้วก็แคร์เราเท่านั้นเอง

เราอยู่กับฮันนี่ด้วยความไม่หวังอะไรเลยจริงๆ
เพราะรู้ว่าฮันนี่เป็นผู้ชายติงต๊อง ปากจัด ขี้แกล้งที่ไม่เคยแสดงออกอะไรนักหนา
แต่ให้ตายห่าเถอะ..
ไม่น่าเชื่อว่าผู้ชายประสาทๆจะโรแมนติคได้ขนาดนี้ !!

วันนึงฮันนี่ส่งข้อความมาหาว่าวันนี้คิดถึงจะมาออนไลน์ ให้อยู่ด้วยนะ
เราก็สลึมสลือเพราะเพิ่งหลับไปได้ตอนเกือบสว่าง (เฝ้าแม่ที่ร.พ.)
ก็เลยตอบไปว่าจ้ะ มานะ จะรอ คิดถึงเหมือนกัน
ในขณะที่กำลังเตรียมจะนอนต่อ ข้อความใหม่ก็มา

" ซื้อแหวนมาสองวงน่ะ ให้เธอวงนึง ไม่รู้จะชอบมั้ยนะ มันเป็นแหวนธรรมดาๆ ไปทำงานแล้วล่ะนะ เจอกันตอนเย็น"

อ่านเสร็จเราก็ วางมือถือ เอนหัวลงบนหมอนต่อประมาณสองวิ
พอระบบแปลภาษาอังกฤษป่วยๆประมวลผลทำงานเสร็จ เราก็เด้งดึ๋งขึ้นมานั่งทันที



.............................................

........................

แหวน?????????????????????????????????????

มือไวกว่าความคิด ตอบข้อความกลับไป

え？え？え？

แต่ก็นั่นแหละ  เจ้าตัวบอกแล้วว่าจะไปทำงาน อย่าหวังว่าจะตอบกลับมา
เราก็นั่งงงไปจนเย็น  พอเจอกันเราก็เลยถามว่ารู้เหรอไซส์น่ะ
ฮันนี่ว่าไม่รู้หรอก วัดเอาจากเพื่อน
ซึ่งเรามารู้ทีหลังเพราะเมย์บอกว่าไอ้เพื่อนน่ะก็ไอ้ดอยนี่แหละ
ฮันนี่เห็นนิ้วเราเท่านิ้วผู้ชายเลยเหรออออออออ
เมย์บอกว่า ฮันนี่ซื้อแหวนมาหลายวงเลย เอามาลอง
เพราะคงตลกถ้าพาดอยไปลองแหวนที่ร้าน
แล้วเค้าก็บอกว่า "ทำไมฉันต้องบอกเธอเนี่ย มันจะเป็นเซอร์ไพรส์นะ!!"

ฮ่วย...

ฮันนี่เอ๊ย....

เรารู้แหละเดายังไงก็ไม่ถูกหรอกไซส์น่ะ เลยบอกไป ไอ้นี่ก็กวนประสาทสิ้นดี

เรา :  5
ฮันนี่ : หัวเราะ? (เราใช้ 5555 ขำกับฮันนี่)
เรา :  ไม่ใช่ !!

แล้วฮันนี่ก็ขำ..หึหึหึหึ ชอบจังนะไอ้เรื่องแกล้งกันเนี่ย

มันเป็นความรู้สึกจั๊กจี้แปลกๆที่ได้รับความรักตอบจากคนที่เรารักมากๆน่ะ
ยิ่งพวกฟอร์มจัดแบบฮันนี่แล้วด้วย ..

เราก็เริงร่าอยู่ระยะนึงจนหายนะมาเยือน เราดันถ่ายรูปไว้รูปนึง
ไม่โป๊ ไม่เซ็กซี่ ออมาก แต่เห็นต้นขานิดหน่อย ฮันนี่เข้าใจว่าเราส่งให้คนอื่นด้วย

"มันเป็นการกระทำที่เลวร้ายมาก อย่าทำอีก"

เราก็...หา? อะไรนะ? รูปนั้นมันออกจะออด้วยซ้ำ มาโกรธทำไมอะ
เค้าว่าเค้าหึง นาทีนั้นเราก็บูดไปแล้ว หึงห่าอะไรวะ ไม่ได้โป๊อะไรเลย
ก็เลยเงียบ เงียบ เงียบ

ฮันนี่  :  โกรธเหรอ
เรา   :   เปล่า
ฮันนี่  :  โกหก
เรา   :   ....
ฮันนี่  :  ขอโทษที่ด่าแรงไป
เรา   :  ลืมไปแล้วล่ะ
ฮันนี่  :  ประชด?
เรา  :   ฮ่วย...

ฮันนี่ก็เลยออกจากบ้านไปกินเหล้าซะเลย โดยมีดอยและตลกคาเฟ่ตามไปคณะนึง
เมย์บอกว่า ฮันนี่ไม่พูดไม่จา ตลกคาเฟ่ทั้งสามพยายามทำให้ขำแล้ว แต่ฮันนี่หน้ายังเป็นตูด
ดอยก็เลยขำซะเอง(น่าเกลียดว่ะ)

พอแยกกับตลกคาเฟ่แล้ว ดอยก็ฮันนี่ก็ไปกินต่ออีก
ฮันนี่นั่งกระดกเหล้าจนเมาแประภายในเวลาไม่ถึงสองชั่วโมง
พร้อมพูดอะไรที่ไม่น่าเชื่อออกมาเยอะแยะ
ประมาณว่า ก็ไม่ได้จะพูดแรง หวง แล้วนี่เราก็คงจะเลิกสินะ ฮันนี่รักเรามากเลยนะ
กับแฟนเก่าก็เป็นแบบนี้แหละ พูดแรง เลยเลิกกัน

(เราว่าไอ้ดอยต้องมีการใส่สีบ้างให้ดูอ่อนไหว)

แล้วก็ให้ดอยแบกกลับบ้าน คือเมาจนเดินเองไม่ไหว
พอเราได้ฟัง ไอ้ที่บูดนี่ละลายหายวับเลย นิสัยเสียที่ทำให้ฮันนี่ได้ใจ
ก็คือไอ้การโกรธฮันนี่ไม่ลงนี่แหละ
กำลังรู้สึกใจอ่อนอยู่ เมย์บอกว่า

ดอยเล่ามา  ฮันนี่ถอดแหวน...

ไอ้ความรู้สึกเหมือนวิญญาณออกจากร่างคงจะคล้ายๆแบบนี้
รู้อยู่ว่าโดยนิสัยฮันนี่เป็นคนที่โมโหแล้วทิ้งของ..แต่ก็ไม่คิดว่าจะถึงขนาดถอดแหวน
เราก็เลยเมลไปหาว่า เรื่องนี้มันควรจบได้แล้ว แล้วก็อย่าถอดแหวนอีกเลย
วันต่อมาเราล่องลอยไปเลย กังวลทั้งวัน

และตอนเย็นเราก็มาเจอกัน ได้ใจความว่า
ฮันนี่ใส่แหวนแล้ว เรื่องเมื่อวันก่อนช่างมันเถอะ ฮันนี่เงียบ....
เราใจไม่ดีเลย โดยไม่รู้ว่าจริงๆแล้วฮันนี่มันอารมณ์ดีอยู่แต่ฟอร์ม
เพราะว่าเมย์ส่งคลิปวีดีโอเราเต้นแร้งเต้นกาไปให้ดู
ก็เลยขำ อารมณ์ดี

เราก็ย้ำว่าอย่าถอดแหวน จนฮันนี่จับไต๋ได้ว่าเราเซนส์ซิทีฟเรื่องนี้
ก็เลยจะวางแผนแกล้งเราอีกเรื่องแหวน T-T ดูนะคนเรา

ตอนนี้ก็กลับคืนสู่ปกติ ฮันนี่ก็ตรากตรำทำงานเช่นทุกวัน
เมย์เล่าว่า ตลกคาเฟ่คณะนั้นขำรูปเรามาก บอกกับฮันนี่ว่า แฟนนายตลกนะ อยู่ด้วยคงจะมีความสุข
ฮันนี่ตอบว่า..ก็เวลาเจอกันไม่เคยเครียด คุยแล้วสนุก มีความสุขทุกครั้งแหละ

คำนี้แหละ
แค่นี้แหละ ขอแค่นี้ที่เราต้องการ..

ก็เท่านี้เองสำหรับเรา ความสุขที่สุดของเราก็คือฮันนี่นี่แหละ

จากนี้ชงโคก็จะพยายามไม่หายหัวไปไหนนานๆ
จะมาพล่ามอยู่เรื่อยๆถ้าไม่เบื่อกันซะก่อนจ้ะ

21Aug
EDIT :: 

ดูฮอนจานิตอนล่าที่พ่อคุณทั้งหลายพากันไปโดดสปริงบอร์ดแล้วกึ่มๆด้วยอารมณ์ต่างๆกันไป

ข้อแรก..ทำไมช่วงนี้คันจานิพุงหลามกันเหลือเกิน

ทีแรกก็ว่าโอคุระกับโยโกเท่านั้น แต่มารุก็ไม่ยอมน้อยหน้า

ข้อสอง.. ทำไมท่านเข้ขาอารมณ์ดีนัก ช่วงนี้อารมณ์ดีเนาะ คนมันมีความรัก
คืออารมณ์ดีจนน่าตกใจ แล้วก็เริ่มป้ำๆเป๋อๆ(มากขึ้น)แล้วล่ะ แต่ก็น่ารักดี

ข้อสาม..ยาสุกล้ามใหญ่ขึ้นหรือเปล่า?

สรุปแล้ว..ใครพาคันจานิไปยันฮีทีเถอะ หลามเหลือเกิน





ทั้งๆเต้น ออกกำลังกายกันแทบทุกวัน ทำไมตัวโยโกยังแข็งอยู่อีก?



มารุ..โยโก








อวบอั๋นซะขนาดนี้



โอคุระกลัวน้อยหน้า



ซุบารุคุงอ้วนขึ้นดูดีเนาะ(แต่ก็ผอมลงอีกแล้วนิ)



เรียวก็อ้วนขึ้น..เหะๆ..กำลังดีเลย



อารมณ์ดีจังนะพ่อคุณ







จะโหยหวนกับเรียวก็ไปติดที่หน้าโอคุระ ดูฉะออดฉะอ้อนเหลือกำลัง




แถมจากสุกะเจ..ก็แค่นัตโตะเนี่ย ดูซิซุบารุคุงยังไม่กระไรเลย
(ว่าแต่คอสตูมเนี่ย..คิดอะไรอยู่)

แล้วดูเรียวสิ



ขนาดไม่ชอบนัตโตะนะ ดูทำหน้าเข้า


ยังคงไม่สามารถหาฮานิคามิ「恋するハニカミ」มาโหลดได้
ข้องใจทำไมต้องมาหาไม่ได้ตอนนี้ด้วยวะ !!
อยากจะรู้ว่านิชชี่เค้าคัคโค่ยสุหงิแค่ไหน เห็นพูดกันจั๊งเลย

 เพิ่มเติมเท่านี้ก่อนดีกว่า ยาวเหลือเกิน